Понатаму, тука се придодава засегнатоста на специфични секторски интереси, што во конкретниот случај значи: засегнатоста на земјите-членки, кои досега особено профитираа од трансфер-услугите во аграрната и секторската политика и затоа се „тегнеа“ против проширувањето.

Понатаму се подразбира „национални интереси“, тоа значи способноста на државите-членки да влијаат врз одлуките, кои, меѓу другото, најдоа свој одраз во спорот за тежењето на гласовите во рамките на новиот устав.

Конечно системот на Унијата како таков, особено неговата институционална структура, неговите текови во одлучувањето и неговата способност за одлучување.
 

Последица: обидот, овие видливи негативни последици од проширувањето да се спречат што е можно повеќе со изработката на соодветен устав. Со тоа би стигнале конечно на последната точка, полето на затегнатост помеѓу проширувањето и продлабочувањето.